17. yüzyıl felsefesi kendi içinde bütünlük taşıyan bir felsefedir. Bu bütünlüğün temelinde bulunan en önemli etken, bu dönemde ortaya çıkan filozofların yeni bir matematik ve fizik anlayışına dayanan bir sistem oluşturan, rasyonalist düşünürler olmasıdır. Bu dönemin önde gelen özelliklerinden birisi de bilme olgusunun temelinde bulanan yöntem sorununun ele alınmasıdır.

Bu yüzyılın başlıca düşünürleri: R. Descartes, B. Pascal, N. Malebranche, A. Geulinex, T. Hobbes, B. Spinoza, W. Leibniz vd.