Zaman kavramının ortaya çıkışı ve gelişimi insanlık tarihi kadar eskidir. Zamanın birçok tanımı yapılmıştır. Soyut bir kavram olduğu için yapılan tanımlara mutlak doğru denilemez. Zaman bir olayın ve oluşun içinde geçtiği, geçeceği veya geçmekte olduğu süredir. Takvim ise zamanı aylara, yıllara, haftalara ve günlere ayırma yöntemidir.

Takvim: Dünya’nın kendi etrafında bir defa dönmesinde geçen zamana gün; Ay’ın Dünya çevresinde tam bir tur yapması için geçen zamana ay; Dünyanın güneş çevresinde tam bir dolanım yapması için geçen zamana yıl denir. Dünyada takvimler, iki esasa göre hazırlanır. Ay’ın 12 kez Dünya etrafında dönmesi sonucunda oluşan 354 günlük Ay yılı süresine göre Ay takvimi hazırlanır buna hicri takvim adı verilir. Dünya’nın, Güneş etrafında 365 gün 6 saatte bir dönüşünü tamamlayarak oluşan, Güneş yılı süresine göre hazırlanan takvime ise Miladi Takvim adı verilir.

Her iki yıl arasındaki gün farkı 11’dir. Yani AY yılı, Güneş yılına göre 11 gün eksiktir. Diğer bir ifade ile Ay yılında, Güneş yılına göre yılbaşı, her yıl 11 gün daha erken gelir. Tarihte ilk takvimi Sümerliler kullandılar. Sümerliler 360 günden ibaret olan yılı 30 günlük 12 aya böldüler. Mısırlıların kullandıkları takvim ise güneş yılına dayanıyordu. Yıl 365 gün kabul edilmiş ve 12 aya bölünmüştü. İbraniler, M.Ö. 3761 yaratılışı; Yunanlılar M.Ö 776 da ilk Olimpiyatı; Romalılar M.Ö. 753 Roma şehrinin kuruluşunu; Müslümanlar 622 Hz. Muhammed’in Mekkeden, Medineye göçünü takvimlerine başlangıç yaptılar.